Jozef Deleu krijgt eerste Taalpenning van de KANTL

 

Eerste taalpenning voor Jozef Deleu

De Taalpenning is een gloednieuwe bekroning door de KANTL. Jozef Deleu, dichter en bezieler van poëzietijdschrift Het Liegend Konijn, is de eerste laureaat.

De Taalpenning wordt vanaf 2023 elke twee jaar uitgereikt als erkenning voor een geleverde bijdrage aan de beoefening, de studie en de uitstraling van de Nederlandse taal. Naast de bestaande literaire en wetenschappelijke prijzen van de KANTL wil de Taalpenning vooral personen, organisaties of projecten onderscheiden die met een onvervangbare bijdrage en/of als ambassadeur in de brede samenleving het Nederlands hebben doen schitteren.Jozef Deleu werd als eerste laureaat bekroond voor zijn uitzonderlijke verdiensten voor de Nederlandse taal en letteren. Deleu richtte in 2003 het poëzietijdschrift Het Liegend Konijn op, dat een unicum is in zijn genre: een tijdschrift dat uitsluitend aan poëzie gewijd is en enkel gedichten (geen interviews en beschouwingen) opneemt. Al twintig jaar lang schotelt Het Liegend Konijn een rijke selectie hedendaagse Nederlandstalige poëzie voor aan een breed geïnteresseerd publiek. Zo blijft Jozef Deleu eigenhandig de poëzie op de kaart zetten.

De allereerste Taalpenning van de KANTL zal op zaterdag 13 mei 2023 tijdens een feestelijk namiddagevenement met woord en muziek overhandigd worden aan de laureaat. De feestelijkheden gaan van start om 15u in het Huis van Oombergen, Koningstraat 18, 9000 Gent en zijn na reservatie gratis bij te wonen. Meer info vindt u hier

In JAARWERK MMXVII (pp 145- 158) doorgrondde Hendrik Carette het oeuvre van Jozef Deleu in: Over Jozef Deleu. Een wonderzinnig man

Namens de voltallige VWS: Van harte proficiat!

Bericht op Facebook
Bericht op de Website van Jozef Deleu
Website Jozef Deleu

(Jet Marchau)

Menen viert 20 jaar Het Liegend Konijn

‘Het Liegend Konijn’ bestaat 20 jaar en dat mocht gevierd worden. Oprichter, bezieler en hoofdredacteur Jozef Deleu wilde hiervoor liever niet verdwijnen in een groot cultuurhuis in Gent, Antwerpen of Brussel, maar koos voor zijn hometown Menen. Het was een goede keuze, want de inschrijvingen kwamen vlot binnen en de organisatoren (Cultuurcentrum en Bibliotheek Menen) moesten twee keer de locatie aanpassen: altijd maar groter. Veel meer dan 200 aanwezigen – in voornoemde grootsteden zouden het er maar half zoveel zijn geweest, schatte de hoofdredacteur.

Jozef Deleu is ereburger van de stad – net als Willy Spillebeen, die gisteren graag aanschoof aan de literaire feestdis. Het dient gezegd: als je in Menen een boekvoorstelling bijwoont, krijg je er momenteel een bezielde en bevlogen toespraak van de schepen van cultuur gratis bij. Griet Vanryckegem verrast vriend en vijand steevast met mooie woorden en zinnen, die aan de hulde en het feestvarken van de dag nog meer luister en uitstraling geven. Dat was ook de twee Brusselse poëzieliefhebbers naast mij opgevallen. ‘Is die altijd zo goed?’ vroegen ze mij met hoorbare verwondering en verbazing.

Ook zo goed was cabaretier Wouter Deprez – een verre buurjongen van Jozef Deleu. In zijn gekende stijl bracht hij een hilarisch verhaal over konijnen en dichters. Wie goed luisterde, hoorde veel waardering voor het opperkonijn, zijn dichters en hun gedichten.

Maar dan was het woord aan de dichters. Net zoals in het tijdschrift was er vooral tijd en ruimte voor gedichten: geen metapoëzie, maar echte poëzie. Alleen maar verzen - heel mooie verzen. Sarah Vankersschaever, redacteur bij 'De Standaard', liet de opdravende dichters naast haar in de zetel kort aan het woord en dan kregen ze dat helemaal aan het spreekgestoelte. Charles Ducal, Piet Gerbrandy, Induna Paalman, Lena Plantinga, Miriam Van hee en Peter Verhelst brachten mooie recente gedichten en maakten van deze huldeviering een klein maar erg gesmaakt poëziefestival.

Voor het publiek (onder hen heel veel dichters en één minister) was er worteltaart en voor Jozef Deleu een mooie bloemenkrans. 

Wedden dat de hoofdredacteur vandaag al druk mailtjes rondstuurt naar het dichtersgild? ‘Heb je iets voor mij?’

(c)  Koen D'haene