Posts tonen met het label Hendrik Carette. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hendrik Carette. Alle posts tonen

donderdag 18 november 2021

Jaarwerk MMXXI - de Inhoud

Jaarwerk MMXXI - de inhoud van het VWS-jaarboek voor 2021

7    Woord vooraf - Koen D’haene

9    Ad multos annos
60 jaar Vereniging van West-Vlaamse Schrijvers - Ludo Valcke

19  Aan de onderkant van het geploegde of ongeploegde land
Over de dichter Herman Leenders en zijn aardse inbedding- Hendrik Carette

33  Nieuwe schrijvers, nieuwe stemmen
Zeven opmerkelijke West-Vlaamse romandebuten in tijden van corona
Paul Rigolle

47  Rijke oogst West-Vlaamse poëziedebuten
Wim Vandeleene, Tania Verhelst, Jeroen Messely, Truus Roeygens, Mattijs Deraedt
Alain Delmotte

73  Poëzie in de schaduw
Taal is passie: over Katherine De Groote - Jet Marchau

105  Een vergeten hoofdstuk uit de literatuurgeschiedenis
Walter Margo zoekt contact met Brugse literatuurpromotors
Andreas Van Rompaey

119 Het gooien van een mes in een oceaan
Over leven en werk van Koenraad Goudeseune
(een proeve tot In Memoriam)
Paul Rigolle

135 Het zeegat uit!
Maritieme prozaliteratuur uit West-Vlaanderen
Stefaan Pennynck

161 Vreugden komen als papavers
Het Westen en de Wispelaere - Renaat Ramon

177 Grootmoedige stilte: afscheid van een gelouterde moralist
In memoriam Fernand Lambrecht (1934-2021)
Renaat Ramon

181 Een duiker die zich de lucht herinnert
In memoriam Christiaan Germonpré (1950-2020)
Paul Rigolle

187 Over de medewerkers aan dit jaarboek


Het zevende jaarboek wordt als alles corona-gewijs een beetje blijft meezitten op zondag 28 november 2021 om 10:30 u. (mét CST en mét mondmasker) voorgesteld in de concertzaal van Piano's Maene in Ruiselede.

Tijdens de voorstelling wordt verder ook uitvoerig ingegaan op het literaire werk van Herman Leenders, die op voormelde datum de VWS-prijs voor 2021 krijgt uitgereikt.

Het programma:

- Verwelkoming door Greet De Roo, burgemeester van Ruiselede
- Toelichting bij het VWS-jaarboek door Paul Rigolle, redacteur VWS
- Uitreiking eerste exemplaar aan Ilse Volcke, schepen van cultuur van Ruiselede
- Gelegenheidstoespraak door Hendrik Carette, bestuurslid VWS
- Muzikaal intermezzo door Koenraad Verstichel, Piano’s Maene
- Uitreiking VWS-prijs (kunstwerk van Renaat Ramon) aan Herman Leenders door Koen D’haene, voorzitter VWS
- Herman Leenders krijgt het woord en leest voor uit eigen werk
- Receptie, aangeboden door het Gemeentebestuur van Ruiselede

 
 









vrijdag 20 augustus 2021

VWS-prijs 2021 voor Herman Leenders

De raad van Bestuur van de Vereniging voor West-Vlaamse Schrijvers (VWS) kent voor 2021 haar jaarlijkse prijs toe aan Herman Leenders.

Sinds het jaar 2015 reikt de vereniging jaarlijks een prijs uit aan een verdienstelijk schrijver-literator die zijn roots in West-Vlaanderen heeft of die er zijn thuis gevonden heeft.

De prijs die bestaat uit een sculptuur van dichter, beeldend kunstenaar en VWS-bestuurslid Renaat Ramon zal (als alles Covid-gewijs goedgaat) op zondagvoormiddag 28 november 2021 tijdens een literair evenement aan Herman Leenders worden uitgereikt. Meer info over de plaats van uitreiking en het programma wordt later bekendgemaakt.

Op 28/11/2021 zal ook het nieuwste VWS-jaarboek (“Jaarwerk MMXXI”) worden voorgesteld. In dat jaarboek wordt onder meer uitvoerig ingegaan op het werk van Leenders in een studie van Hendrik Carette. Bij wijze van voorproefje hieronder al een fragment uit het stuk van Hendrik Carette:

Het gedicht ‘Treinen’ toont ons de achterkanten en de achtertuintjes van de huizen van onze gehuchten en dorpen in een traag voorbijglijdend landschap en dat ziet onze ziener als een ongeziene indringer. Leenders is ook geen zanger en geen schilder. Hij is een zachte sublieme etser. Hij etst een zomers of een winters landschap en plaatst de lezer als zijn medeplichtige in dit schuldige landschap. En bij voorbeeld in het gedicht ‘De brug’ doet hij dit niet zonder mededogen. Dit gedicht over de zieken van het bekende gesticht in Beernem die buigen en op die brug staan boven de autosnelweg is uniek van menselijk mededogen. Wat dit laatste woord betreft verwijs ik ook graag naar het gedicht ‘Gebed’ dat plots onverwacht opduikt en dit keer wel eindigt op een leesteken en wel het vragende en zeer ironiserende vraagteken. 

De laureaten van de VWS-prijs tot dusver:

2015: Walter Haesaert - Uitreiking in Tielt - Jaarwerk MMXV
2016: Willy Spillebeen - Uitreiking in Menen - Jaarwerk MMXVI
2017: Luuk Gruwez - Uitreiking in Poperinge - Jaarwerk MMXVII
2018: Kristien Dieltiens - Uitreiking in Beernem - Jaarwerk MMXVIII
2019: Patrick Lateur - Uitreiking in Waregem - Jaarwerk MMXIX
2020: Hedwig Speliers - Uitreiking ten huize - Jaarwerk MMXX

2021: Herman Leenders

(Bron: label: VWS-prijs) 

Links:
Blog van de VWS

Renaat Ramon
Herman Leenders

 

Herman Leenders © Willy Vynck

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

© foto: Willy Vynck 

zaterdag 22 mei 2021

Wie was Etienne Vermeersch?

Enkele notities van Hendrik Carette als herinnering aan Etienne Vermeersch

Was hij een impotente Socrates of gewoon een rationele denker?  

In memoriam Etienne Vermeersch (Brugge,1934 – Gent, 2019)

In het boek Vaarwel en beste wensen (Polis, 2016) staan gedichten vertaald uit het Italiaans en zelfs één gedicht geschreven in het Friulaans door Pier Paolo Pasolini en ook dit gedicht werd vertaald door Piet Joostens die tevens tien polemieken vertaalde en verzamelde voor dit zeer merkwaardige boek. Eén polemisch artikel uit de Italiaanse krant ll Corrieri della Sera van 19 januari 1975 werd hier opgenomen en vertaald en heeft als lange titel (aanvankelijk gewoon als ‘Sono contro l’aborto’): ‘Geslachtsgemeenschap, abortus, de valse tolerantie van de macht en het conformisme van de progressieven’. En ik vraag mij nog altijd af: wat zou iemand als Etienne Vermeersch, een heilige (geen ketter) van en voor de Linkse Kerk, bij zo’n polemisch stuk wel denken of niet denken. Want misschien was hij wel een denker, maar geen filosoof. De dichter Pasolini was harder toen hij schreef:  

                Hier spreekt een ellendige, impotente Socrates,
                een die wel kan denken maar niet kan filosoferen

Overigens was Etienne Vermeersch ook nooit een ketter en de katholieke priester en theoloog André Léonard is al lang geen kerkvorst meer. Een ketter gelooft immers wel in een bepaald
geloof of in een bepaalde leer, ook al is het dan een dwaalleer. De Catharen waren ketters. Ook de Arianen of aanhangers van het Arianisme. In het boek Ketters (1) van de marxistische schrijver Theun de Vries werd de geschiedenis van al die christelijke ketterijen uitvoerig gerelateerd. Etienne Vermeersch was dus een atheïst of een ongelovige, maar geen ketter. De titel van het boek De ketter en de kerkvorst van Joël de Ceulaer is dan ook zeer slecht gekozen en bewijst meteen hoe snel het onbegrip en de misverstanden zich als bacteriën en virussen in de geest verspreiden. Ik heb dit boek dan ook bewust niet gelezen omdat de Duitse filosoof Arthur Schopenhauer mij leerde wat hij elke goede lezer leerde: Om het goede te lezen, is het een van de voorwaarden dat men het slechte niet leest; want het leven is kort, tijd en energie zijn beperkt . (2)


En een andere prachtige passage van de filosoof Schopenhauer in dit boek en in dit verband (het niet kunnen en niet willen lezen van alle bestaande boeken) is de volgende: Volgens Herodotus barstte Xerxes bij de aanblik van zijn onafzienbare leger in tranen uit toen hij bedacht dat niemand van al die mannen over honderd jaar nog in leven zou zijn. Wie zou dan niet in tranen uitbarsten als hij zich bij het doorbladeren van de catalogus van nieuw verschenen boeken realiseert dat er van al die boeken over tien jaar geen één meer gelezen wordt?

Maar ik mag niet afdwalen: de twee boeken van onze Vlaamse denker en hoogleraar die ik wel heb gelezen zijn het zeer beknopte Over God (3) en het zeer uitgebreide interviewboek van zijn apostel Dirk Verhofstadt In gesprek met Etienne Vermeersch met als ondertitel ‘een zoektocht naar waarheid’ (4) en dit lijvige boek is inderdaad een zoektocht naar de waarheid (waarheden?) van de atheïst Vermeersch. Hoewel hij in Wetteren woonde, was deze kleine vriendelijke man een West-Vlaming, maar vermoedelijk vond hij dit eerder een toeval en vond hij dit feit niet zo belangrijk. Overigens onaneren deed hij ook al niet. Ook niet (naar zijn eigen woorden) in het klooster van de Jezuïeten in Drongen. Voor de rest denk ik dat hij op één punt alleszins meer dan gelijk had: de overbevolking is of wordt een gigantisch wereldprobleem voor onze blauwe planeet. Toch resten mij nog andere vragen die ik graag had gesteld toen hij nog leefde of onder ons was… Zoals bijvoorbeeld: 


- Las hij ooit de eminente essays in de eminente boeken van de- marxist en filosoof Bernard Groethuysen?
- Wat dacht hij eigenlijk over de apofatische mystiek?
- Hoe komt het dat hij geen vrijmetselaar was?
- Las hij wel eens een boek van de Frans-Roemeense filosoof E. M. Cioran?
- Hoe stond hij tegenover de filosofische uitspraken van Simone Weil in haar geestelijk testament La Pesanteur et la Grâce?
- Las hij ooit de Rebuten van de denkende dichter Renaat Ramon?
- Wat was zijn houding t.o.v. de overweldigende ideeën en boeken van de filosoof Friedrich Nietzsche?

Het zijn wel vragen die voor mij veel relevanter zijn dan de ongetwijfeld kwellende vragen over abortus, euthanasie, de islam en alle andere religies van de volgelingen van Mani, Mozes, de profeet Mohammed en de Messias die nog moet komen of al op aarde is gekomen. Na zijn dood is het zeer de vraag of er de komende decennia nog ooit zo’n erudiete man op het scherm van onze televisietoestellen kan komen en wie waar en op welk niveau zoals Etienne Vermeersch zou kunnen debatteren of monologen houden. En ik verwijs alleen maar naar de titels van de vierentwintig hoofdstukken in het interviewboek van Dirk Verhofstadt dat al vijftien drukken kende en dat als een soort van Bijbel voor een atheïst kan gelden:

1. Een zoektocht naar waarheid
2. Van niets naar iets en van iets naar niets
3. De eerste mens
4. Over God en moraal
5. Atheïsme als basis voor de moraal
6. Het vaststellen van morele normen
7. Over cultuurrelativisme en monoculturalisme
8. Naar een kosmopolitisch humanisme
9. Aanval op de moderniteit
10. Religie versus vooruitgang
11. Goddelijke openbaringen
12. Religies en misogynie
13. De opmars van de islam
14. De katholieke Kerk in vraag 15. Historisch schuldbesef
16. De toekomst van het atheïsme
17. Strijd tegen pseudowetenschap
18. De verheerlijking van het lijden
19. Het recht op zelfbeschikking
20. De mens, flora en fauna
21. De draagkracht van de aarde
22. Over vrijheid en solidariteit
23. Kan kunst de wereld redden?
24. Over het leven na de dood

En zeker, de rationalist Etienne Vermeersch hield van de zuivere wiskunde en van de poésie pure, van de muziek van de geniale componist Bach en van het Latijn en hij is zeker niet gestorven in schande. Hij was een goed mens, een zoekende in de woestijn waarin wij allen (helaas met veel te velen) moeten samen zijn. Maar ik geloof toch dat hij eerder een zeer lucide denker was dan een schrijvende filosoof.  
 

© Hendrik Carette

Noten
(1) ondertitel ‘Veertien eeuwen ketterij, volksbeweging en kettergericht’, Amsterdam : Querido, 1987.
(2) in In de tuin der letteren, Over de kunst van het schrijven, vert. en ingeleid door Hans Driessen, Amsterdam: Wereldbibliotheek, 2008 op pagina 78 e.v. in het hoofdstuk ‘Over lezen en boeken’.
(3) Antwerpen: Vrijdag, 2016.
(4) Antwerpen: Uitgeverij Houtekiet, vijftiende druk, februari 2019.   


dinsdag 13 oktober 2020

I.M. John Heuzel (1945 - 2020)



 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

In Brugge is op woensdag 7/10/2020 literator en bezieler van het literair tijdschrift “Kruispunt” overleden. In intieme kring wordt morgen 14/10/2020 van John afscheid genomen. Namens de VWS veel sterkte aan Marie-Thérèse en de vele vrienden en familie. Hendrik Carette schreef de navolgende herinneringstekst.

John Heuzel: als een rots in de branding
(Oostende, 23 september 1945 – Brugge, 7 oktober 2020)

“John Heuzel weigerde ook maar één moment van zijn leven ook maar één woord met het accent of de tongval van het rijke kleurrijke West-Vlaamse dialect te spreken. Hij was een echte fanatieke taalpurist en ook een groot lezer en reiziger (volgens zijn weduwe begon hij na een korte onderbreking opnieuw de pijp te roken tijdens een recent bezoek aan China!). In een al ver verleden werd hij de opvolger van de dichter Mark Braet die samen met Georges van Acker het tijdschrift Kruispunt had opgericht. Met zijn Engelse humor en zijn Ierse koppigheid werd John de drijvende kracht (redacteur, recensent en referent) achter dit literair kwartaalschrift dat in de jaren tachtig en negentig van de vorige eeuw vele lezers en abonnees elke keer weer regelmatig bleef verbazen. 

Alleen al de lijst van bijzondere themanummers die John Heuzel als erudiete editor wist samen te stellen en te presenteren is bijzonder imposant en verrassend. Ik verwijs hier dan ook graag naar het James Joyce-nummer met vermaarde binnen- en buitenlandse medewerkers (december 1982), het Bretagne-nummer (‘Ik heb geen ander land’ samengesteld door Jan Deloof, maart 1998), het Louis-Paul Boonnummer (juni 1984), het Zuid-Afrikanummer ‘Een wankele wereld’ (samengesteld door Luc Renders, juni 1994) en het bijzondere in-memoriamnummer over Mark Braet (samengesteld door John Heuzel en Jan van der Hoeven, maart 2003). En ten slotte het zeer curieuze Stalin-nummer (samengesteld door Peter Bormans, van maart 2009, waarbij John tot grote woede en onbegrip van deze Peter Bormans mijn gedicht ‘Een bolsjewistische fanfare’ vooraan aan het begin van dit nummer plaatste). Hoe dan ook een goed literair tijdschrift is als een literair laboratorium en het is de grote verdienste van de zeer koppige en eigenzinnige West-Vlaming John Heuzel dat hij vanuit zijn Brugse boekenzolder in de Boeveriestraat als vanop een rots in de branding zijn Kruispunt als een lighthouse of vuurtoren liet schijnen. "

Hendrik Carette Schaarbeek, 13 oktober 2020 

Op de literaire site 'De Schaal van Digther' staat ondertussen ook dit herdenkingsbericht.